آخرين به روز رساني: 90/12/20
گفتند:
«در آن شهري كه مهدكودك است... همان فرزندان والدينشان را مي برند خانه سالمندان.. فرزندي كه مهر مادري نبيند مهر فرزندي نخواهد داشت... »

فرمودین:
- جمله ی قشنگیه و کاملا باهاش موافقم البته آدم های بزرگم پیدا میشه که با وجود ندیدن مهر مادری مهر فرزندی داشته باشن!
- به نظر من در این که فرزندی که مهر مادری نبیند مهر فرزندی نخواهد داشت شکی نیست . اما مهد کودک که مانع از مهر مادری نیست در ضمن بچه ها تو مهد کودک آموزش های مفید هم میبینند .
- من فکر می کنم اگه محیط خانواده وتربیتش خوب باشه و خودشم خانوادشو دوست داشته باشه اینطوری نمیشه . میشه تو ساعاتی که بچه میاد خونه مهر مادری جبران شه.
به نظر من باید جواب این سوال رو تو "تربیت" دید ............ یعنی چی ؟؟؟؟؟؟؟
.
.
.
یعنی اینکه اون فرزند در جامعه ای (منظور مهدکودک) بزرگ میشه که از طرف والدینش تربیت نمیشه پس با نبودن یک مربی مناسب (مطلوب ما برای مربی خود خانواده هستش) میتونیم این توقع رو داشته باشیم که علي رغم میل باطنی نتیجه ی عکسی رو از فرزند ببینیم چون که ما که به تربیت فرزند نپرداختیم که توقع داشته باشیم فرزندمون توقعات ما رو برآورده کنه ......... البته باز این موضوع نیز حد و اندازه داره بعضی هستن که که از سنین دو سالگی یا کمتر به مهد میرن که یه وعضی{همون وضعي خودمون منظورشونه!!} دارن و اونایی که با سن بالاتری دارن توی یه وضع دیگه ای هستن .....یه "باز هم" دیگه هم بگم ....

...... باز باید توجه کنیم که فرهنگ هم تاثیر گذاره ..........
به نظرم اگر کسی محبت رو از نزدیک ترین موجود زندگیش(مادرش) دریافت نکنه احتمالا اعتماد کردن و محبت کردن به دیگران براش سخت میشه.
اما از طرفی بچه ها میتونن محبت کردن رو از دیگران یادبگیرند که البته ابراز محبتشون بستگی به شخصیت فرد داره.بعضی آدم ها بدون هیچ چشم داشتی به دیگران محبت میکنند اگر اینطور باشه که قضیه حله و فرد به مادرش هم محبت میکنه اما اگر طرف توی رابطه هاش حسابدار باشه وقتی مادرش بهش محبت نکنه اون هم محبت نمی کنه.
نظر شخصیم اینه که امیدوارم توی این مورد حسابدارهای خوبی نباشیم و بتونیم یه وقتایی جوابی به غیر از 4= 2× 2 به مسائل زندگی بدیم.
akhe che rabti be mahde kudak dare madari k majbure kar kone kar mikone va bache ee k majbure va az pase negahdari madar pesaresh bar nemiyad majbur tar
shayad kam lotfi bashe ama rajebe hame hast va hich rabti be mehre pesari va madari nadare...zat adam moheme
.
.. ..
احتمالا شما هم قبول دارید که بچه از همون اول بسیاری از حواسش کار می کنه و نسبت به اطرافش عکس العمل نشون می ده اما کودکی که میره مهد کودک قطعا هوشیاری زیادی داره ؛ پس كاملا مي فهمه كه از محيط خونه دور ميشه.
به نظرم مهمه كه كودك چه تصوري نسبت به اين دور شدن از خونه داره... به عبارت ديگه در تصور كودك چه دليلي براي نبودنش توي خونه هست؟
آيا من كودك چون مادرم خونه نيست ميرم مهد كودك؟
يا اينكه برا اينكه همبازي داشته باشم؟
قطعا اين دو سوال و نظايرش همواره در ذهن كودك خواهد بود و به دنبال پاسخ اون ها خواهد بود.
يه نكته ديگه اينكه يه موقع شما صرفا به مقوله محبت نگاه مي كنيد ؛ خب عمه و دايي و خاله هم نسبت به كودك محبت دارند امـــــــــّــــا
هيچ كدام فقط "من كودك" دوست را دوست ندارند و اين اولين وجه تمايز بين محبت هاست.مربي مهد بايد به همه به يك ميزان محبت كنه و در مواقعي كودك احساس تنهايي مي كنه كه اين آسيب مي زنه.برا همين وجود چند مربي در مهد ضروريه.
يه مطلب ديگه:
فرمودن مادراني كه سر كار ميرن..... بنده شخصا موافق كار كردن خانم ها با شرايطي هستم اما اينكه مادر خستگي خود را براي كودك داشته باشه اين هم يك نوع آسيبه.بابا خسته .... مامان خسته ...... باز كودك برخي اوقات احساس تنهايي مي كنه.يادمون باشه بچه با اينكه بي منطق هست اما خوب مي فهمه و در ناخود آگاهش ثبت مي كنه.
همه كسايي كه مهر مادر ندارن مگه مهد كودك بودن؟؟؟!!! نوع رفتار مادر خيلي مهمه....... و البته پدر!
اما در مورد داستان حسابداري:
احتمالا اون داستان زن و شوهري كه تا بيرون هستن به همه محبت مي كنن و وقتي ميرسن خونه با هم دعوا مي كنن رو شنيدين!اگر هم نشنيده بودين الآن خوندين!!!
اونا هم محبت مي فهمن اما چي ميشه به هم محبت نمي كنن؟! توي درون خانواده محبت كمترين چيزه! اسلام كه گفته مودت ..... حالا بحث شيرين ازدواج بماند براي بعد از عيد!!..... ولي محبتي كه از ديگران ياد بگيريم برا بقيه داريم.تازه اگر اين محبت رو عرضه كنيم!
كسي كه ميشه پسر يا دختر فراري هم از خانواده محبت نديده و هم از بقيه ديده! يعني گرايش داره...... بايد كاري كنيم همه گرايش و جاذبه كودك داخل خانواده باشه...... ان شاء الله
زيـــر ميــــــــــــزي ۸۹ (همون پي نوشت!) :
ممنون از دوستاني كه محبت كردند و در اين پست همكاري كردند.تعدادي از دوستان هم البته نايب الزياره ما هستند.......
ضمنا اين پست مي تونه ادامه داشته باشه!
ادامه نظرات:
"مِيرَاثُ اللّهِ مِن عَبدِهِ المُؤمِنِ الوَلَدُ الصَّالِحِ
ميـــــراث خداونـــــد به بنده مــــؤمنش فرزنـــــــد صالــــح است "
بارها شنیدیم کسی که در خانواده به قدر کفایت محبت نبینه احتمالا بعدها از هر کسی این خلاء عاطفی « محبت » رو طلب میکنه و شاید جذبش میشه ؛ حتی گاهی ممکنه فرد از این نظر « محبت » در خانواده تامین باشه ولی باز هم محبت دیگران رو " به هر نوعی " بپذیره !!!
محبـــت یک مقوله ی پیچـــیـــــده است به خصوص برای کــــودکــــــــ
حتی از 5/1 ماهگی متوجه محبت ها هست یعنی اگر از مادر دورش کنند مخالفت میکنه " فقط محبت مادری " آرومش میکنه یعنی فرق هست بین محبت مادر با محبت عمه / خاله / پرستار /مربی مهد و ...
« عشــــــــق ومـحبـــــت خالصـــــــانـــــــــه ی مــــــــــــــادر ؛ فقط »
کودکی که به " ظاهر" درک و فهمی از اطرافش نداره از دوری مادر بی قرار میشه با این اوصاف چه طور میشه مادر از فرزندش دور بشه با وجود اینکه میدونه مادر یعنی تربیت ؛ مراقبت ؛ هدایت ؛ مسئولیت و ...
سخت ترین شرایـــط برای مادر احتمالا شاغل بودن ویا دانشجو بودن و یا ... هست !!! ولی در مقابل سخـــت تریــــــن مسئـــولیــــت رو هم داره ؛؛؛
کدام ارجــــــح تـــــــره ؛ مسئــــــولیــــــت و یا شرایط سخت ؟؟؟
مگراینکه مادر نـــاگذیــــر باشه ؛؛؛ البته عقیده ی بنده این هست که در این شرایط باید فرد یا افرادی که مسئولیت نگهداری کودک رو بر عهده دارند از هر نظر مورد تایید والدین باشند یعنی کوچک ترین رفتارها و عقایدشون ؛؛؛ شبیـــه تریـــن به پدر و مادر باشه
که در واقعیت تقریبــــــا محــــــــــــــال هست ...
قطعا اگر مادر باور داشته باشه که مادر بودن به چه معناست و مهم ترین دغدغه اش تربیت فرزند صالح باشه از علایق با کمال میل میگذره تا این مهم به ثمر برسه
و چه کسی میتونه جایگزین مادری باشه که با تمـــام عشــــق به فرزندش میگه :
تبــــارک الله فی احســـن الخالقیــــــن
وقتی به طور مثال زیبایی فرزندش رو میبینه هم برای ستودنش هم برای اینکه متوجهش کنه که خالق این زیبایی خداست
و یا به هنگام بارش بارون و یا شنیدن صدای اذان میگه : عزیـــــزم حالا میتونی همه ی آرزوهات رو از خدا بخواهی آخه الان موقع استجابت دعاست
ویا هـــــزاران چیز دیگه ...
به عقیده ی بنده کودکی که از همان اوان زندگی به مهد سپرده میشه و به نوعی مثل باقی هم سالانش با والدین ارتباط عاطفی و یا ... کمتری داره و این روال ادامه پیدا میکنه تا به سن مدرسه برسه و ...
تنها سوالی که باید از خودش داشته باشه احتمالا این هست :
من برای والدینم مهـــــــــــــــم هستم ؟؟! و یا اصلا هستــــــــــــم ؟؟!
فکر میکنم هر کم محبتی که از کودک بعدها سر بزنه حق داشته باشه ... شــــایــــــــــــــد ...